Արմինֆո. Մայիսի 19-ին Հայաստանի հույները նշում են Պոնտոսի հույների ցեղասպանության զոհերի հիշատակի օրը: Այս առիթով Երևանի Սուրբ Սարգիս եկեղեցում տեղի է ունեցել հոգեհանգստյան արարողություն: Պոնտոսի և Փոքր Ասիայի հույների ցեղասպանությունն իրականացվել է իրենց Հայրենիքում ապրող հայերի և այլ բնիկ ժողովուրդների ցեղասպանության հետ միասին: "21-րդ դարում հույների, հայերի և ասորիների ցեղասպանության զոհերի ճակատագրին արժանացան և հույները, և արցախահայությունը ։ Էրդողանը բացահայտ հայտարարել է, որ հենց Թուրքիան է օգնել Ադրբեջանին օկուպացնել Արցախը. եղել է շրջափակում, բազմաթիվ զոհեր և դրան հաջորդած ողջ տարածքի օկուպացում, որն ուղեկցվել է հայերի էթնիկ զտումներով: Քաղաքակիրթ աշխարհը, ինչպես մեկ դար առաջ, վրդովվեց, որից հետո Թուրքիայի քաղաքականությունը ճանաչեց որպես կատարված փաստ ։ Ասում են ՝ մարդասպաններն ազգություն չունեն ։ Սրա հետ կարելի է համաձայնել, եթե հանցագործությունը կատարվել է կենցաղային հողի վրա ։ Բայց երբ տեղի է ունենում խաղաղ բնակչության համակարգված, պետական մակարդակով կազմակերպված զանգվածային սպանություն ազգային հատկանիշով, սրբապղծություն կլիներ սպանված հույների, հայերի, ասորիների և այլ ազգերի ներկայացուցիչների հիշատակի առջև չհիշատակել մարդասպանների ազգությունը ։ Միջազգային իրավունքի լեզվով՝ կազմակերպված զանգվածային սպանությունը, որը կատարվել է մի ազգի կողմից մյուսի նկատմամբ, որակվում է որպես ցեղասպանություն։ Եվրոպական երկրների օրենքներում արտացոլված քրիստոնեական մեծ իմաստության համաձայն ՝ մարդասպանին չեն զրկում կյանքից, այլ հնարավորություն են տալիս փրկել եթե ոչ մարմինը, ապա գոնե հոգին ։ Նույնիսկ ամենասարսափելի հանցագործությունը կարող է, եթե, չմոռացվել, ապա՝ ներվել, եթե հանցագործը գիտակցել է իր կատարած արարքի ողջ ծանրությունը և ապաշխարել: Քրիստոնեության մեջ դա նրան հոգին փրկելու հնարավորություն է տալիս, կարծում եմ, որ Ղուրանի սուրաներում այս հարցը նույնպես բավականին լուսաբանված է: Ավելի քան մեկ դար Թուրքիան ապաշխարելու հնարավորություն է ունեցել, սակայն ոչ միայն ժխտում է իր կատարած հրեշավոր ոճրագործությունները, այլև շարունակում է իրականացնել մի քաղաքականություն, որն իր էությամբ քիչ է տարբերվում Օսմանյան թուրքերի քաղաքականությունից: Սեփական պատմությանը նման մոտեցմամբ Թուրքիան, բնականաբար, չէր կարող առանց ներկայում եւ ապագայում խոշոր կեղծիքների ։ Թուրքիայում բնիկ քրիստոնյա ժողովուրդների ցեղասպանության հետևանքով տեղի է ունեցել տարածքի լիակատար ապաքրիստոնեացում։ Զոհվել է ավելի քան 5 միլիոն քրիստոնյա: Եվ այս հանցագործությունը երբեք չի մոռացվի",- ԱրմԻնֆո-ի թղթակցին ասել է Հայաստանի և Արցախի հույների "Պատրիդա" կազմակերպության նախագահ Էդուարդ Պոլատով:
Նշենք, որ 2015 թվականի մարտի 24-ին ՀՀ Ազգային ժողովն ընդունել է Օսմանյան Թուրքիայում հույների և ասորիների ցեղասպանությունը ճանաչող և դատապարտող բանաձև:
Հիշեցնենք, որ մայիսի 19-ին Պոնտոսի հույներն ամբողջ աշխարհում, այդ թվում նաև Հայաստանում, նշում են հույների ցեղասպանության զոհերի հիշատակի օրը: Այդ օրը նրանց համար նույնքան կարևոր է, որքան ապրիլի 24-ը հայերի համար։ Հունաստանի խորհրդարանի 1994թ. փետրվարի 24-ի որոշմամբ մայիսի 19-ը հռչակվել է հույների ցեղասպանության զոհերի հիշատակի օր և պայմանավորված է եղել նրանով, որ 1919թ. հենց այդ օրը գեներալ Մուստաֆա Քեմալն ուղարկվել է Պոնտոս, որից հետո ակտիվացել են հակակրոնական տրամադրությունները, և պոնտացիների համար սկսվել է իսկական աղետ:
Պոնտոսի հույների ցեղասպանությունը (որի մեծ մասը Տրապիզոնի նախկին Օսմանյան վիլայեթն էր) իրականացվել է 1916-1923 թթ.՝ սկզբում երիտթուրքերի, ապա քեմալականների կողմից, իսկ զոհերի թիվը կազմել է 350 հազար մարդ։ Սա ցեղասպանական քաղաքականության շարունակությունն էր, որն արդեն կիրառվել և շարունակվել էր իրականացվել հայ ժողովրդի նկատմամբ։ Պոնտացիների ունեցվածքը նույնպես կողոպտվել է, երիտասարդները մոբիլիզացվել են և ոչնչացվել, խաղաղ բնակչությունը տեղահանվել է: Մյուս կողմից, Պոնտոսի հույների ողբերգությունը 1914-1923 թվականներին իրականացված ցեղասպանության մի մասն է: Օսմանյան կայսրության հպատակ մնացած բոլոր հույների նկատմամբ, քանի որ բացի Պոնտոսից տեղահանման և կոտորածի զոհ են դարձել նաև Փոքր Ասիայի այլ շրջանների, ինչպես նաև Արևելյան Թրակիայի հույները: Պոնտոսի հույները երկար տարիներ պայքարում են Ցեղասպանության միջազգային ճանաչման և պատմական արդարության վերականգնման համար։
Իրանագետ. Բաքվի՝ իր հզորության մասին քարոզչությունը թաքցնում է երկրի անկարողությունը սեփական բնակչությանը ջրով ապահովելու հարցում
Վերլուծաբան. Երևանի և Մոսկվայի միջև շարունակվող լարվածությունը կարող է հանգեցնել Ռուսաստանի կողմից նոր սահմանափակող միջոցառումների
Քաղաքագետ․ Ռուսաստանը հանրաքվեի միջոցով մտադիր է իմանալ, թե որ "ճամբարն" է ընտրելու Հայաստանը 
Հայաստանն ու Ֆրանսիան քննարկել են ռազմավարական գործընկերության հետագա զարգացումը և ԵՄ հետ համագործակցությունը
Քաղաքագետ. Երկրի առջև ծառացած ռիսկերը հաղթահարելու համար Հայաստանը պետք է նվազեցնի ներքին լարվածության մակարդակը
Զատուլին․ Փաշինյանը շատ էր շտապում Ռուսաստան, քանի որ, իրականում, պարտվել է ընտրություններում
Իրավապաշտպան Ռուբեն Մելիքյանը հեռացվել է ԵՊՀ-ից
Փաշինյանին հեռացրել են "ԻՆՆՈՊՐՈՄ"-ի հյուրերի ցանկից
Զախարովա․ ԵՄ հետ մերձեցման Հայաստանի գիծը ռիսկեր է պարունակում ԵԱՏՄ անդամ երկրների տնտեսական անվտանգության համար
Ժամանակն է, որպեսզի հարավկովկասյան երկրները Հարավային Կովկասի մասին մտածեն որպես մեկ ընդհանուր տարածաշրջանի. Փաշինյան
Փաշինյան․ Հայաստանն ու Ադրբեջանը պետք է հանգիստ թողնեն միմյանց
Մոսկվան Հայաստանի հետ կապված իրավիճակում տեսնում է այն ինտեգրացիոն միավորումներին հարվածելու փորձեր, որոնց մասնակցում է ՌԴ-ն․ Ռուսաստանի նախագահի օգնական
Զախարովա․ Հայաստանը Ռուսաստանի հետ հարաբերություններն ընկալում է որպես գործիք՝ դեպի ԵՄ վերակողմնորոշումը ֆինանսապես ապահովելու համար
Հայաստանի արդարադատության նախարարն ու ԵՄ դեսպանը քննարկել են Երևանի համար վիզաների ռեժիմի ազատականացման օրակարգային հարցեր
Ադրբեջանագետ. Հայաստանի դեմ Ադրբեջանի զավթողական ծրագրերը հնարավոր են դարձել բացառապես Արցախի հարցով Փաշինյանի որոշումների արդյունքում
Զախարովա. Ռուսաստանը բողոքի նոտա է հղել Հայաստանին՝ Գյումրիի «Մայր Հայաստան» հուշահամալիրում տեղի ունեցած վանդալիզմի դեպքի կապակցությամբ
