Կիրո Մանոյան. Հայաստանի համար ռուս-թուրքական հարաբերությունների ամրապնդման ամենամեծ վտանգը այն է, որ ժամանակին դրանք կարող են դառնալ ռազմավարական

Արմինֆո. Այն փաստը, որ Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը վերընտրվելուց հետո առաջին այցը կատարեց դեպի Թուրքիա, Հայաստանի համար մտահոգման պատճառ չի կարող լինել, թեև այդ փաստը չի կարող առաջացնել նաև ուրախություն: Այս մասին ապրիլի 7-ին կայացած մամուլի ասուլիսում հայտարարել է ՀՅԴ Բյուրոյի անդամ, Հայ Դատի և քաղաքական հարցերի գրասենյակի պատասխանատու Կիրո Մանոյանը:

Նա նաև նշել է, որ Պուտին-Էրդողան հանդիպման ընթացքում չեն քննարկվել Հայաստանին և Լեռնային Ղարաբաղին վերաբերվող հարցեր: «Հետևաբար,

քիչ հավանական է, որ նման իրավիճակում Թուրքիան որոշել է պաշտպանել Ադրբեջանի շահերը: Սակայն, պետք է զգոն լինել և մշտապես հետևել, թե ինչ բանակցություններ են վարում Մոսկվան և Անկարան», - ընդգծել է քաղաքական գործիչը:

Մանոյանը նշել է, որ Ռուսաստանի և Թուրքիայի ղեկավարների հանդիպումից հետո տեղի է ունեցել ևս մեկ հանդիպում, այս անգամ` եռակողմ ձևաչափով, որին ներկա է եղել նաև Իրանի նախագահը: «Այն փաստը, որ Պուտին-Էրդողան հանդիպումից հետո տեղի է ունեցել նաև Իրանի նմախագահի հետ հանդիպումը, նույնպես այնքան էլ լավ ազդանշան չէ: Սակայն, բոլոր երեք կողմերն էլ ունեն իրենց սեփական շահերը տարածաշրջանային առումով, ինչպես նաև Սիրիայի հարցում: Եվ եթե ինչ-որ հարցում նրանք հասել են կոնսենսուսի, ապա մնացած հարցերի շուրջ նրանք ունեն զգալի հակասություններ», - ասել է Հայ դատի գրասենյակի ղեկավարը:

Մանոյանը շեշտել է, որ Իրանը, Թուրքիան և Ռուսաստանը շահագրգռված են Սիրիայի տարածքային ամբողջականության հարցում: Թեև, իր կարծիքով, տարածքային ամբողջականության հարցում Անկարայի ցուցաբերում է խորամանկություն: «Մտածեք ինքներդ, Թուրքիան արդեն ներխուժել է Աֆրին և բավականին հարմարավետ տեղակայվել այդ տարածքում: Ավելին, ուզում եմ նշել, Սիրիա ներխուժելը բավականին դժվար էր, բայց Թուրքիան միևնույնն է, գնաց այդ քայլին: Ի՞նչը կարող էր նրան դրդել այդ քայլին: Իհարկե, այն փաստը, որ Թուրքիան Սիրիայի նկատմամբ միշտ էլ ունեցել տարածքային պահանջներ: Եվ հիմա, իրականացրելով այդ ներխուժումը, ես կասկածում եմ, որ Թուրքիան այնքան հեշտությամբ կհանձնի իր դիրքերը և կհեռանա Սիրիայի տարածքից», - ասել է քաղաքագետը:

Ըստ Մանոյանի, Հայաստանի համար ռուս-թուրքական հարաբերությունների ամրապնդման ամենամեծ վտանգը այն է, որ ժամանակին դրանք կարող են դառնալ ռազմավարական: «Այդ դեպքում նման համագործակցությունը կարող է թանկ նստել մեզ վրա, քանի որ Ռուսաստանը հանդիսանում է Հայաստանի ռազմավարական գործընկերը», - ասել է նա, նշելով, որ Ռուսաստանի և Թուրքիայի միջև շատ հակասությունների կան այդ նույն Սիրիայի հարցում: Մասնավորապես, Ռուսաստանը կողմ է, որ Սիրիայի նախագահի պաշտոնում մնա Բաշար ալ-Ասադը, իսկ Թուրքիայի դեմ Ասադի նախագահությանը: «Սակայն, միևնույն ժամանակ, երկու կողմերն էլ դեմ են քրդերի ամրապնդմանը Սիրիայում և Միացյալ Նահանգների հետ նրանց համագործակցությանը», - ասել է Մանոյանը, հավելելով, որ դեռ պարզ չէ, թե արդյոք սիրիական հարցում ունեցած հակասությունները կհանգեցնեն ռուս-թուրքական հարաբերությունների սառեցմանը, կամ հակառակը, կակտիվանա այդ համագործակցությունը: «Ամեն դեպքում, մենք պետք է հետևենք իրավիճակին, և թույլ չտալ չափազանց սերտ մերձեցում», - եզրափակել է Մանոյանը: