Քաղաքական գործիչ. և Մոսկվան, և Բրյուսելը Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանից կսպասեն ոչ թե դատարկ խոսքեր, այլ գործողություններ

АрмИнфо. Մոսկվան եւ Բրյուսելը սպասելու են Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանից գործողություններ, ոչ թե դատարկ խոսքեր։ Դրանից կախված կլինի «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցության այսօրվա իշխանության ապագա կառավարությունը, որը զրկված է լեգիտիմությունից եւ պահպանում է իշխանությունը Արևմուտքի եւ Թուրքիայի աջակցությամբ։ Այդ մասին իր հոդվածում գրում է Հանրապետական կուսակցության վարչության անդամ Արտակ Զաքարյանը։

Հիշեցնելով Նիկոլ Փաշինյանի հանդիպումը Ռուսաստանի վարչապետ Միխայիլ Միշուստինի հետ՝ Եկատերինբուրգում անցկացվող միջազգային արդյունաբերական ցուցահանդես «Իննոպրոմ-2026»-ի շրջանակում, քաղաքական գործիչը նկատել է, որ ռուսական կողմը ընդգծել է՝ Ռուսաստանը շարունակում է (եւ, ամենայն հավանականությամբ, կշարունակի) մնալ Հայաստանի խոշորագույն առեւտրային գործընկերը եւ ներդրողը։

«Միեւնույն ժամանակ, Նիկոլը, որը «շտապում է Եվրոպա», հայտարարել է, որ Հայաստանը հակված է Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների հետագա զարգացմանը, հետաքրքրված է ԵԱՏՄ անդամության պահպանմամբ եւ պատրաստ է լուծել ‹խնդրահարույց› հարցերը։ Չեն զարմանալի այն ծաղրակնքները՝ թե շուտով հայկական ծաղկային կոմպոզիցիաները կգրավեն եվրոպական դիզայներների եւ սիրահարների սրտերը, իսկ հայկական ֆորելը կդառնա Փարիզի եւ Բրյուսելի լավագույն ռեստորանների գլխավոր ուտեստը։ Ինչ վերաբերում է հայկական միրգին եւ բանջարեղենին, ապա կապիտուլյանտների գունագեղ ֆանտազիաների համաձայն՝ Գերմանիայի Aldi, Lidl եւ Kaufland ցանցերում, Ֆրանսիայի Carrefour-ում եւ Բրիտանիայի Tesco-ում պետք էր մեծ հերթեր գոյանալ։ Ռուսաստանի «կուանշա»-ից եւ Արևմուտքի կողմից իրավիճակի «էսկալացիայից» հետո պարզ դարձավ, որ Հայաստանը կարող է այս խաղում կրկին հայտնվել «տերզ կափուտ» վիճակում։ Ուստի՝ առանց երկրի главы արժանի հրավերի ու ընդունման, Նիկոլը շտապեց Ուրալ։ Կարելի՞ է Փաշինյանի այցը համարել «խափանում» կամ վերադարձ նախկին «նորմալ վիճակի»—ձեւի, ես համոզված եմ՝ ոչ։ Ավելի ճիշտ՝ սա լարվածությունից հետո կառավարվող երկխոսության ցուցադրություն է, որի գլխավոր ուղերձը հետեւյալն է՝ Հայաստանը չի կարող ընդհատել տնտեսական կապերը Ռուսաստանի եւ ԵԱՏՄ-ի հետ։ Սա ոչ բեկում է, ոչ էլ նորմալացում, որովհետեւ, իմ կարծիքով, Փաշինյանի այցը չի ոչնչացրել Մոսկվայի եւ Երեւանի միջեւ առկա անվստահությունը։ Ռուսաստանը  ցանկություն  չունի Հայաստանի մոտեցմանը ԵՄ-ի հետ, մինչդեռ այս գործընթացը արագացնում է իր հունքը՝ խճճելով ու հակադրելով բազմաթիվ տարածաշրջանային շահերը», - նշել է Արտակ Զաքարյանը։

Նա ավելացրել է, որ ԵՄ-ի, ԱՄՆ-ի, Ռուսաստանի, Իրանի, Թուրքիայի, Չինաստանի, Վրաստանի, Հնդկաստանի եւ Ադրբեջանի միջեւ գոյություն ունի հսկա վերացական էնդը՝ ապաքինող հակասությունների եւ թշնամության։ «Հարավային Կովկասում դրանց շահերը մշտապես խաչվում եւ բախվում են Նիկոլի եւ Իլհամի պատճառով՝ Էրդողանի բանիմաց առաջնորդությամբ։ Եվ ինչ կլինի պատասխանը։ Չէ՞ որ ոչ կայունություն ու տարածաշրջանային խաղաղություն, այլ արագորեն աճող հակասություններ եւ «բոլորը բոլորի դեմ» կոնֆրոնտացիա՝ հատկապես Հայաստանի տարածքում։ Այնուամենայնիվ Եկատերինբուրգում եւ Հայաստանը, եւ Ռուսաստանը ցույց տվեցին, որ չեն ցանկանում հարաբերությունների լիակատար կտրվածք։ Սա լավ է սկսելու համար, բայց շարունակության համար անհրաժեշտ է շատ ավելին», - կարծում է քաղաքական գործիչը։